aylak madam

2011-12-23T17:43:00.004+02:00

ufaklığın tekiyle oyun oynuyorduk; iki yap-boz parçasını önüne aldı. onlar ne dedim, buna basınca dünya yok olcak, dedi. ee diğeri diye sordum, bunla da geri gelcek, dedi.

bilimkurgu ne okurum ne izlerim ne severim. ama kulaktan dolma bilgimle biliyorum ki onlarda hep yok ediyorlar bizim bu dünyayı. bizimki yok etme seçeneğini dışlamayıp geri dönüşüm tuşunu bakii kılıyor. ben etkilenmiştim bu çocuk iyimserliğinden. sizi bilmem.

KARGA

2011-12-22T23:23:00.000+02:00

13-14 yaşlarındayım. şan kursuna gidiyorum, korkunç yeteneksizim ve annem hariç herkes farkında bunun. kursun yaş ortalaması 40 ve bu sayıyı bu kadar aşağı çeken benim.

sıkılıyorum ve ben dahil herkes farkında bunun. hoca (hoca dediğim tenor, Fahri Önoğlu, sonradan komşumuz oldu) hadi şimdi hep beraber şiiii diyor, ama benden çıkmıyor. ses veriyorum diyor bir tuşa basıyor, ben notaları bilmiyor, verdiği sesi almıyor. işte sonra sonra, hadi bunlar seni kasıyor istediğin bi şeyler söyle dedi. o zamanlar insülin var, ben hariç ordaki kimse bilmiyor bunu. "en çok seni" kesmeşeker söyledim..

sanıyorum şan kariyerimin sonu oldu bu.

yarın karga'da kesmeşeker'in yirminciyılınıkutlayacağız. aradan tizz bir şiiğğii çıkarsa bilin ki benim, hatlar karışmış... siz devam edin.

er kişi kendinden bilir işi!

2011-12-15T14:44:00.007+02:00

İstanbul'daki sonsuz sayılı günlerimin köküne kibrit suyu yedirdiğim şu günlerde biraz dördüncü boyut biraz da bavullar üzerine düşünüyorum.
yani diyorum ki; er kişi altını çizmediği kitabı tekrar okumaya yeltenmiyor ve üstünü çizmediği insana uzaktan da ulaşabiliyor. ve bu sebepten dolayı valiz hazırlarken bir altını çizdiği kitapları bir de üstünü çizdiği insanları valizine koymak istiyor.

ve yani diyorum ki; siz de regreseyseniz benim gibi, biz hepimiz regreseysek, paylaşılmış bir regresyon olmaz mı bu bizimkisi?

Sendrom Sendrom Türkiyem

2011-12-09T23:36:00.002+02:00

Kafama takılan şeyler var.
Mesela Rusların Türkiye sendromunu biliyoruz değil mi? evet.
(http://www.nuveforum.net/1229-turizm-haberleri/22134-ruslarin-turkiye-sendromu/)

Sonra bir de tabii Stockholm sendromu vardı bir zamanlar. (http://tr.wikipedia.org/wiki/Stockholm_sendromu)

Buraya kadar tamamız. Literatür sendromik açıdan buraya kadar zengin. ama sanıyorum yeni bir kavram eklememiz lazım literatüre. mesela turistlerin Türkiye'ye gelip; tacize, tecavüze ve de dolandırıcılığa uğrayıp ülkelerine döndükten sonra "gerginleşip sinirlerine hakim olamama" sendromuna ne isim vereceğiz? bir de dönemeyenler var tabii.

biliyorum hiç üstüme vazife değil ama bu durum için birkaç isim önerim var. Mesela "Pippa Bacca Sendromu" demeye ne dersiniz? ya da "Festus Okey sendromu" nasıl? şık duruyor mu?

2011-11-26T14:18:00.003+02:00

"ben rüyalarımı hiç hatırlamam" diyen muhtemelen yalan söylemiyor,
siz izlek soruyu eksik bırakmışsınız; "peki ya kabuslarını?"
bir de o zaman dinleyin..

cennetin taşları cinnetle döşenmiştir.

2011-11-24T14:09:00.003+02:00

hadi gelin spoiler vereyim size;
kadınlar kendi aralarındaki o bilmiş konuşmalarında "bir cinnete bakar!" lafını çok sever. "e bu nerden çıktı şimdi?" dediğiniz her şeyin altında bu "bir cinnete bakar!" öğretisi yatıyor muhtemelen. ve kadınlar için yakıştırma "cinli et" benzetmesi bana ait değil. belki de E. Temelkuran'ın bir yazısında okumuştum. hatırlayamıyorum da, sordum google'a, o da hatırlamıyor. bi 6-7 yıl önce demişti biri bunu. kimdi acaba?

"şu mikrop İsrail"

2011-11-17T21:06:00.004+02:00

annem bu sıralar küfre meylediyor. "şu mikrop İsrail.." 'le başlayan bir cümle kurdu bugün. görülmüş şey değil. evdeki kedi yaramazlık yapınca da "üçkağıtçıı" diye azarlıyor.
sonra ben küfredemiyorum diye dertleniyorum.
hakkaten eğitim şart. çocuk ailede ne gördüyse o.. şimdi kolaysa bu yaştan sonra devşirme, sil baştan küfretmeyi öğren. oluyor mu olmuyor tabii. ben de artık içimden küfrediyorum. tonlamayı yapabildiğimden emin olunca dıştan da deneyeceğim. bakalım. ha uyarmadı demeyin; çok damarıma basarsanır "üçkağıtçıı" diye başlarım, görürsünüz!

kitab'ı kafa

2011-11-17T19:42:00.003+02:00

kitaba kafa dağıtcak şey gözüyle bakanlar var, biliyorum ben.
ben de istiyorum kitap okuyup dağılcak kafa.
ya da en azından kitabı kafa dağıtcak şeyden saymak.
ay çok şey bekliyorum şuncacık hayattan. farkındayım.

2011-11-07T01:19:00.002+02:00

burlara yazmışlığım var. geçen yıl bu zamanlarda üçbeş hoşbeş edebildiğim bi ufak vardı. dertliydi, kurbanda küçük hayvan kesmişlerdi(ama arkadaşlarının ailesi hep öyle büyük hayvan kesmişler). ve hayalliydi, "seneye paramız olursa büyük hayvan kescekmişiz" demişti.
ve yine demişliğim var, kafam karışık: tanrı falan öyle dinler öyle kitaplar, kurbanlar falan var mılı, gerek var mılı şeylerde. ben bunca inançsız ve etraf kan gölü.. yani öyle oluk oluk kan akarken, bir öldü mü binlercesi birden ölürken, boğaz saygı duruşunda bayramlık kırmızı, kanlı kırmızı akarken işte böyle inançsız inançsız ben bi kaç gündür bu çocuk için dua ediyorum. allah varsa da vere de bu çocuğun babası bu kurban büyük hayvan kesebilmiş ola, diye diye. ki bu çocuğun gözleri gülse öyle utanmaksız. ki biliyorum çocuklar güldü mü gözleriyle gülüyorlar. öyle valla, kitaptan okumadım. görmüşlüğüm var. öyle gözleriyle gözleriyle gülüyor çocuklar. yani mutlu olunca.

iyi yolculuklar

2011-10-24T14:53:00.004+03:00

istanbul'un orlarını çok da bilmiyorum. öğrettiler orlardaki semtlerin adlarını ama unuttum. ama şeyi öğrendim cadde üstü olanlar birinci ve ikinci levent ara yollar üçüncü ve dördüncü levent. böyle bi şeylerdi. neyse işte. kanyon'un ordan dolmuşa bindik İTÜ'de inmek üzere. yanımızda da bi çekirdek aile vardı.
bu kısa yolda 5 yaşındaki veletlerinin keyfine biraz kulak misafiri oldum, paylaşmak isterim:

-Aa anne gökdelen. bu da gökdelen. bu küçük gökdelen. Aa hayyatımda gördüğüm enn büyük gökdelen..

sanıyorum "gökdelen" kelimesini ilk kez öğrenmişti ve cümle içinde kullanmak istiyorudu.
umuyorum gün gelir "Aa anne bak hayyatımda gördüğüm enn güzel kuş,ağaç,sincap" 'lı yolculuklar da yaşar..

ilişik ilişkiler üzerine çelişik çelişki

2011-10-10T02:24:00.004+03:00

dinlenmeyen monologlar monotonlaşıyor.
ilişilmeyen ilişkiler ilişiksizleşiyor.
sigaram söndü, yakar mıydınız?
sarılan sigaralar arada sönüyor da..

2011-09-26T10:51:00.002+03:00

tırtılların asla asla asla kahverengi bot giymeyeceğini bilmeyenlerle ne konuşabilirim ki? hadi diyelim en mantıklı gerekçeleriyle tırtılların niçün kahverengi bot giyebileceğini açıklamaya çalışan birini de dinleyebilirim. ama üzgünüm! "saçmalama lütfen Pınar! hiç bot giyen bir tırtıl gördün mü?" diyene zerre tahammülüm yok.

2011-09-24T19:56:00.003+03:00

küçükken bir şeyi çok yiyince karnımda onun ağacının yeşerdiğini sanırdım. sanıyorum annem sakız yutma alışkanlığımı bırakmam için böyle bir yalan uydurmuştu ya da karpuzu çekirdekleriyle yediğim için. tam hatırlayamıyorum. küçük bir çocuğun hayal gücünü besleyebilecek bir yalan.
saçmalamayın, artık büyüdüm. tabii ki biliyorum sigaranın ağaçta yetişmediğini. karpuz gibi yerde büyüyor o. ama kahvenin dalları uzuyor gibi. arada çıtırtılarını duyuyorum.

kaybolmaya gidiyorum

2011-09-21T00:12:00.002+03:00

küçüktük epey. ben, ablam bir de amcamın oğlu marko. (adı marko değildi tabi. ablası bir çizgi filmde duyup da ona böyle diyeli beri tüm mahalle öyle diyorduk biz artık) neyse. işte küçüktük, annemize kızmıştık. hepimiz. bir araya gelmiştik. annelerimizi üzme gayesiyle safları sıklaştırmıştık. kaybolmaya karar verdik üç çocuk. kaybolmaya gidelim, kaybolalım ki onlar da üzülsün dedik. çok bir seçeneğimiz yoktu. ev dört yol ağzındaydı. üçüne daha önce gitmiştik. dördüncüden ilerleyince çingeneler vardı. ve öyle demişlerdi, çingeneler sizi kaçırır, dilenci yapar, oralara gitmeyin. biz de oraya gittik, dördüncü yola. neyse. annemin arkadaşı gördü. siz dedi, ne iş? kaybolmaya gidiyoruz dedik. tuttu ellerimizden. geri getirdi anneme. neyse işte . bugün Didem Madak'ın bir şiirini okudum.

"İnsan kaybolmayı ister mi?
Ben işte istedim bayım.
Uzaklara gittim
Uzaklar sana gelmez, sen uzaklara gidersin
Uzaklar seni ister, bak uzaklar da aşktan anlar bayım!"

diyor bir yerlerinde. ben yine gidiciyim biraz. sanıyorum biraz kaybolup dönücem.

2011-09-15T23:47:00.002+03:00

türlü çeşit sanat olduğunu söylüyorlar. hurafe. bence bir küfretmek sanattır bir de matkap kullanmak. ama matkap önemli.
bir gün çat diye ölürsem dersiniz; keyfince küfredemediği için kahrından öldü. küfretmek mühim, ihmal etmeyin.

siz ne renk diyor?

2011-09-05T13:56:00.004+03:00

4 yaşındaki "prenses" dolmuşta teyzesiyle söyleşiyor, şöyle:

4- nerdeydin?
- doktora gittim teyzecim.
4- iğne mi yaptı?
- hap verdi teyzecim.
4- ne renk?
- pembe.
4- hıı benimkinden..

sağlık sorunlarımı anlatırken hapımın renginin sorulduğu bir dünyaya kaçacağım ben. sizlere sevgiler.

bi kere kediler özlemez hiç de bile. "cool" hayvangillerdendirdirler.

2011-08-25T01:04:00.004+03:00

"ben özlemedim kedi özledi" gibisinden şeyler için bile önce adamın kediyle tanış olması lazımdırdır, di mi? ve kediyle bile tanış değilse zaten ortada bir şey yokturdur mu diyonuz? ve ortada bir şey yokturdursa da özledimli gibili şeylerden söz edilemez mi diyonuz yani siz şimdi? hadi ordan lan! çok mantıksız. benden iyi mi bileceğniz.

peyniriniz bol meyveniz tazesinden olsun

2011-08-19T21:51:00.002+03:00

sevgili dostum mervük'ün fi tarihinde benden bir ricası olmuş idi, yemek tarifi yazıp şu bloga kondurmamla alakalı. unutmuş değilim. yıllardır da kafamda, yalan yok. ama ben bir emine beder değilim, keşke olaydım. o yüzden düşündüm taşındım neediyim diye ve biraz önce meyveler ve peynirler üzerine derin düşüncelere dalmışken buldum ne yazacağımı.
evet doğru tahmin yıllardır emekle, deneye-yanıla eşleştirdiğim peynir-meyve birlikteliklerini paylaşacağım sizlerlen.
sanmayın ki peynir-meyve birlikteliği şarap-peynir birlikteliğinden geri kalır, değil. her meyve her peynirle gitmez her peynirin de bir meyve gideri vardır. misal ilk keşfim "kivi- beyaz peynir". kiviyi başka peynirle düşlemeyin gitmez illa ki beyaz peynir olucak yanına. ve elbet avakadonun yanına da eski kaşardan başkasını düşünmeyin. muz- labne her damağa gitmezse de bana gelir. hadi bunlar az buçuk bilinen şeyler ama son keşfim şeftali- gravyer peyniri ki hiç bir şeye vazgeçmem. ha ama bunlardan bahsederken karpuz- beyaz peyniri avama atacak değilim. o ki klasik o ki yaz habercisi.
benim daha keyfine varamadığım kimbilir daha ne peynir yanı meyveler vardır, ama benden bu kadar. varsa öneri ben buralarda bir yerlerdeyim.

hüzn'ü kuruntum

2011-07-12T23:08:00.001+03:00

cafe latte "hüznü" @moda W/ (the) one (on my mind).. ne var? böyle olmuyor muydu?

2011-07-01T21:08:00.002+03:00

bu iş böyle de yürümezdi de yonca,
bakma kafamız karışmış.

dostça ayıldık

2011-06-22T22:53:00.003+03:00

doktor tavsiyesi olsa bu kadar sadık kalmazdım. her gün saatini aksatmadan günde 4 doz kahvemi hiç aksatmadan alıyorum. ve garip hiç bitmiyor evde kahve. mesela sigara öyle değil gecenin bir yarısı bittiği oluyor. koşup alıp geliyorum. ama kahve öyle değil. mesela şeker de bitiyor. son iki gündür şeker almaya çıkmadım pudra şekeriyle içiyorum, pek farkı yok.
işte benimki de böyle bir bünye, bağımlı. yani bağlanıyor. her şey alkolle başladı. yanına sigara yakıştı. alkol sonrası kahve lazımdı. alkol sırası mesaj atılırdı.
5-6 yıl önceydi. alkol sırası atılan mesajların alkol sırasında atılan mesajlar olduğunu bilmiyordum daha. o biliyordu besbelli. ben mesajı atardım o arardı. "niye senin iraden yok?" diye sormuştu dostça. o dostça ayıktı ben alkollü pek aşık. bir daha ona alkollü mesaj atmadım. ah hadi bir iradem olsun diye de değil. bilmem niye. sanırım dostça ayık insanlar canımı yakıyor.

devir değişti

2011-05-11T23:09:00.002+03:00

"Bu akşam büyün meyhanelerini dolaştım İstanbul'un" vs. "I google you"

dünya dönüyor!

2011-05-10T00:03:00.002+03:00

Narsist: dünya dönüyor da bana mı dönüyor? Evet.
Depresif: zaman geçiyor da bana mı geçiriyor? Evet.
Paranoyak: dünya dönüyor da hele bi sor ki niye dönüyor!
Alkolik: dünya dönüyor sen ne dersen de!

dilbilimi güzel bişey

2011-05-07T13:24:00.003+03:00

- çok güzelsin.
- o senin güzelliğin.
vs
- welcome.
- you're welcome.

şerefsizler

2011-05-07T02:20:00.004+03:00

ağbim intihar ettiğinde polisler çantasındaki "Benerci Kendini Niçin Öldürdü?" kitabını delil olarak alıkoymuşlardı. ve geri vermediler. şerefsizler.

dünya dönüyor da aya mı dönüyor? ay ama dönüyor!

2011-05-06T23:17:00.004+03:00

gözlem evi notları;
1. gün

şey diyicem ben.
ay ama gülmek yok.
bak baştan anlaşalım.
dünya sanırsam dönüyor.
biraz önce karşımda ay vardı şindi gitti.
ay nerye gitti ay!
tabi dünya duruyor ay dönüyor da olabilir.
ay dönek bunlar yahu. belki de ikisi birden dönüyordur?
bak burda kilitlendim, derin mevzular bunnar.
gözlem astronomi ve uzay bilimlerinin mihenk taşıdır, gözlemlerimi ara ara paylaşacağım sizlerlen. gözünüz benle olsun.

40 gün 40 gece alışveriş festivali

2011-05-03T23:39:00.002+03:00

son bir yerlerde "nöbetçi AVM" diye bir şey okudum. bu da olmuş! sözlüklere eklensin tabi "nöbetçi AVM" kavramı!

ikinasihat

2011-04-29T23:35:00.003+03:00

daha çok küçüktüm annem beni ve ablamı karşısına alıp iki nasihat verdiydi başka şey değil ama bu ikisi, "kızlar size şu hayatta diyeceğim şu ikisidir, bir evli erkekten uzak durun iki saçınızı beyazlamadan boyatmayın". bunlar da anamın bana verdiği yegane nasihatler oldu, dahası olmadı.. neden bilmem hala neden bu ikisi...

3 yıl'a oluruz!

2011-04-26T19:27:00.002+03:00

6 yaşındaki arkadaşıma "sen ne zaman büyüyücen!" dedim. "üç yıla büyürüm" dedi. "ben ne zamana büyürüm?" diye sordum. "üç yıla büyürsün" dedi.
bana mantıklı geldi.

2011-03-28T17:15:00.002+03:00

dünyanın en yüzeysel insanı olmam değil tabiki sıkıntı ama bunu matah bir şey sanmamda bir sorun var gibi. bilemedim.

2011-03-28T16:18:00.002+03:00

birisi karşınıza çıkıp da "ben seni üzerim" diyorsa inanın ona. en nihayetinde kendisini sizden daha iyi tanıyordur.

Başağrısı hasta fişleme raporu

2011-03-16T20:28:00.001+02:00

Başağrısı hasta fişleme raporu

Anamnez: 24 yaşında, kadın, bekar, psikolog, işsiz. Ailede başağrısı geçmişi yok. Çok içtiği gecelerin sabahında başağrısından ufalan kafasını uçurup tavuklara atmak konusundaki ısrarı dışında kronik başağrısıyla ilişiği yok.
Sempromlar: 10\4 şiddetinde, zonklayıcı, fonofobi\ fotofobi eşlik etmeyen gerilim tipi başağrısıyla uyandı bu sabah ve yaklaşık son bir aydır her sabah. Fazla uykudan sonra sabahları kalkınca kafasında elektrik kontağı olmuş gibi hissettiğini belirtiyor. (psikiyatrik hastalık geçmişi yok).
Tanı: Deli sanırsak ama depresyon da olabilir.
Tedavi: Az uyusun zilli, bunun için meşgul edilir mi Türk hekimi. (psikoterapi uygulaması yardımcı olabilir).

2011-01-20T16:47:00.002+02:00

moda'nın nur yüzlü bir dervişi var, bilenler bilir. eski fauna'nın sokağında hep o civarlardadır. orda bir duvar yazısı vardır 'polis uslu dur' diye. bildin mi? hah işte hep o yazının altında oturur.
bir gün geçerken sigara istedi benden, severim sokakta sigara içmeyi, verdim.
bak kızım dedi, biz dervişlerin duaları kabul olur, çok mutlu olasın sen dedi. o kadar mutlu olasın ki mutlu olmaktan sıkılasın.. böyle dedi işte.
karşılaştıkça selamlaşıyoruz. arada sigaralaşıyoruz. yüzüne utançla bakıyor gibiyim. yok hala olamadım mutlu ben, der gibi böyle düşünür gibiyim.

iş görüşmesi

2011-01-13T13:38:00.002+02:00

dün bir iş görüşmesine gittim. büyük dersane zincirimizin yeni butik dersanesi için psikolog istiyoruz dedi. çocuklar mutlu olsun diye istiyoruz da dedi. dedim ne güzel patron ama insan işte.
ama ekledim 'psikologlar insanlar mutlu olsun diye yoktur'.
o da ekledi 'biz psikolog istiyoruz çünkü çocuklar mutlu olsun ki ders çalışmalarının önündeki tüm engeller kalksın'.
diyemedim ki 'ders çalışmasalar olmaz mı? hep yarışmasalar olmaz mı? hepimize mutlu olalım diye bu kadar baskı yapmasanız olmaz mı? acı yerinde ağır, evet, ama yerinde güzel de, olmaz mı?'
şartlarda anlaşamadık, çıktım.

ötenazi

2011-01-10T18:40:00.003+02:00

Devlet büyüklerine mektup yazma geleneği olan bir ailede büyüdüm ben. Annem sık sık birilerine mektup yazardı ben küçükken, ben daha yokken de yazarmış. Cevaplarını da saklardı, gururla gösterirdi Çelik Gülersoy'la yazışmalarını. Çalışmalarını takdir ettiğini lakin bir de hani şu bilmemne sokağında bilmemne camiinin yanında bulunan harika-köhne köşk de restorasyondan geçse, halka açılsa ne harika olurdu. Öelik Gülersoy da annemin bu duyarlılığını takdir ederdi. Haklısınız mirim ama işte lakin bakın ben size faaliyetlerimizin kataloğunu gönderiyim şimdilik bunlar var elimizde derdi.
Babam da sık sık yazardı birilerine. Ben onlu yaşlarımın girişindeydim evde hakim bi konu vardı. Babam artık şu ötenazninin yasallaşmasını istiyordu. 8 yıldır kanserdi. Devlet erkanına mektuplar yazıyordu, annem Çelik Gülersoy'u takdir ederken. Babam diyordu ki devlet büyüklerine, siz hele bi şu ötenaziyi yasallaştırın ilk nefer olarak ben ölmezsem şerefsizim. Babam bunları yazarken annem ağlıyordu, ben ötenazinin ne olduğunu edebiyat öğretmeni olan anneme-babama soruyordum. Onlar aç sözlüğe bak, gazeteden 40 kupona aldık, meydan larus kütüpanede duruyor, hazırcı olma diyordu.
Babam böyle bi vasiyette bulunmadıydı ama abim yine de vefalı davrandı, babam öldükten 4 yıl sonra intihar etti. Ne de olsa intihar ötenazinin ğvey kardeşi sayılır dedim geçtim, geçti.
Ama bügünlerde sık sık düşünür oldum, intihar etme özgürlüğü elinden alınan insanları. kimisi bakmakla yükümlü olduğu çocuğu için, kimisi cennetten kovulurum diye, kimisi de siz bilmezsiniz ama yazılmamış bir kural vardır aynı eve iki intihar fazla diye.
O değil de sahi şu ötenazi ne oldu, yasalaştı mı sınıriçinde?

2011-01-03T20:51:00.001+02:00

gel yanıma, gir koluma, salla salla vur duvara..
diye bi oyunumuz vardı küçükkene. ben hep size fesat olun diyorum ama birisi bize fettan olun diyormuş belli ki. gel yanıma, gir koluma diye adamı çağırıp sallayıp sallayıp duvara çalmak nedir allasen?

dünya dönüyor da bana mı dönüyor? evet.

2010-12-28T19:48:00.001+02:00

ben şurda bilmem kaçıncı narsistik dönemime merdiven dayarken psikoloci kitaplarının hala bir ikiden sonra saymayı bırakması gücüme gitmiyor değil..

2010-12-22T19:57:00.001+02:00

be ilişkisiz yapamam birinden ötekine ordan bir diğerine diyenlere küçük bir tavsiyem olucak sigarayı sigarayla yakmadan önce bi külünü silkin derim..

anlıyorum ve devam etmek istiyorum!

2010-10-09T21:31:00.002+03:00

temizlemeye nerden başlamalı?
kendin kirliyken evi temizlesen demez mi ki ev la sen kirlisin neyine temizlersin beni?
kendini temizleyip evi temizlesen sen kirlenmez misin?
nerden başlamalı?
önce seni mi cilalamalı, sendeki beni? bendeki seni ne yapmalı?
yoksa bu bendeki arebeski?

hayvanlar alemi

2010-09-19T17:02:00.003+03:00

bildiğin hayvan isimlerini saysana dedim 7 yaş çocuğuna;
"biz öbürki bayrama büyük hayvan kesicez" dedi. sonra ekledi "paramız olmasza küçük hayvan da kesebilirmişiz. tavuk falan".

biz hangi hayvanlardan evrildik ki büyük, küçük? evrilirken devrilmeyeydik keşke hayvan kalaydık.

2010-09-02T20:29:00.000+03:00

şu yukardaki fotoyu hala değiştirmemiş olmamın tek sebebi aylak olmam.

2010-08-30T01:06:00.002+03:00

nevrotik erkek tutkumu mesleğin başında olmama bağlıyorlar...
meslekten hevesimi alınca nevrotik erkeklerden de hevesimi almış mı olacağım şimdi? heves alınan bir şey miydi?
verilir miydi?
iade edilir miydi?
geçer miydi?
açaydım kollarımı şöyle yine de gider miydi?
o gidici miydi?

2010-08-28T20:15:00.001+03:00

hepimiz ölüyoruz, evet. ağbim biraz acele edip hemen öldü. şimdi biz ölüyoruz, o öldü. hep biraz aceleciydi. huyu kurusun..

dayak mı cennetten çıkma cehennem mi insanın içinde?

2010-08-23T22:14:00.003+03:00

7 yaşındaki çocuğun itirafları acıtır:
-annen seni dövüyor mu?
-yok.
-gözüne ne oldu?
-demir yaptı.
-demir kimin elindeydi?
-annemin..

8 yaşında bi çocuğun itirafları ağır olur:
"annem beni pek dövmez tek yüzüme vurur ama 3 yaşında kardeşim var onu çok döver,neresine gelirse"

12 yaşındaki çocuğun itirafları yaralar:
-annen seni döver mi?
-döver.
-sence niye?
-kardeşim doğdu.
-o yüzden mi?
-zenginlerin oturduğu yere gidince de döver..

13 yaşındaki çocuğun itirafları sersemletir:
- pantolon giyersem abim bacaklarımı kırar. artık evlendiricekler beni, etek giymezsem kız gibi olmam...

kondom

2010-08-23T21:45:00.004+03:00

- Adın ne?
- Berrivan
- Ne demekmiş sordun mu annene babana?
- Örtmenim ağıt demekmiş. Ablamın adı da ağıt demek..
- Kardeşlerinin adlarını saysana bana.
- ... en küçük kardeşim de imdat..
- Kaç kardeşsiniz?
- 10 kardeşiz.

...baba 11. çocuğu yapmaya niyetliyse isim önerim var
- Kondom..

MR vs NOLAN.. anında görüntü, bilinçaltına yolculuk!

2010-08-22T00:06:00.004+03:00

Son bir haftadır bir rehabilitasyon merkezinde çalışıyorum. işleyişi bilmeyenler için bu gibi kurumlar bol miktarda emekli öğretmeni bünyesinde barındırır ikinci bir maaş kapısı açarak. hakeza bu çalıştığım merkez de bir emekli öğretmenler cenneti.
ders arasında iki emekli öğretmen kayıtlı bir öğrenciyi sohbete meze yaparak konuşmakta
- (varsayalım) Cabbar da okumayı bi türlü çözemedi, zeki de çocuk. biraz uğraşsa kafa yorsa çözücek 15 yaşında çocuk.
- ee o çözse bu çözse, hepsi okumayı öğrense biz nasıl para kazanıcaz. onlar öğrenmesin, okumasın ki biz de para kazanalım..bıdı bıdı..

bahsi geçen çocuk mental retardasyonu olan bir çocuk. kısaltması ile anarsak "MR". ki bilindiği üzere "MR" aynı zamanda "manyetik rezonans" yönteminin kısaltması. hani şu adamın kafasının içini gösteren filmler. "MR"lı bir çocuğun konuşulduğu bir sohbette kafaların içini görmek için "MR" çekmeye gerek kalmadı..

bugünki Radikal'de Hakkı Devrim, Türkiyedeki 15 yaş ve üzerindeki okur yazar olmayanların sayısının 5 milyon 674 bin olduğundan bahsetmiş. der demez çağrısım yaptı RTE'de bizim emekli öğretmenlerle aynı kafada mı acep? "ee o çözse, bu çözse, hepsi okumayı öğrense, aydınlansa biz nasıl para kazanıcaz?"

veda

2010-08-10T20:34:00.002+03:00

eğer vardıysa, bilge yanımı yitirdim.
hükümsüzdür.
küçük iskender kırılan bir kemiğin sesiyle veda eder ya
ettim veda.
geçsin kayıtlara.

şiyir

2010-08-08T00:39:00.004+03:00

kanadım yok; gökyüzünde olamam
hayatım yok; yer yüzünde olamam
belki bulursun bıraktığın yerlerde kim bilir?
bokum sıcak, fazla uzağa gitmiş olamam."

gökhan dabak*

bak ya.

2010-08-05T18:21:00.001+03:00

ben abukladım, siz okudunuz, olmuşuz ki 100 kişi.

üzümlü kek

2010-07-30T00:26:00.003+03:00

bugün dalgınlıkla, yanlışlıkla, bilinçsizce, bilincimi yemişcesini üzümlü kek aldım tansaştan. tanıyanlar bilir bu hiç hayra alamet değil. kaza da değil. olsa olsa freudyen kaza. hayatımda bir şeylerin yolunda gitmediğini göstermek adına. bugüne kadar biliçsizce yediklerim dışında üzümlü kek yediğim görülmedi civar illerde. kendinden haz etmiyorum. üzümü tek severim ne yalan söyliyim. keki de yerim. ama üzümlü kekle aramız limoni.
aha ne var ikili ilişkilerim de aynı eğriye boyun bağlayıp eğrildiyse. yemeyeceğim bir üzümlü kek aldım evet, asla da yiyemiyicem. ama atamam da bir misafir gelir de yer diye bekliyicem. belki de ben ikram edicem.
ikili ilişkilerimin bilançosunu çıkardım, bir miktar kendini doğrulayan kehanet var elimde. bitirmek üzere başlamışım hepsine. yazık ki üzümlü keki sevenler sevmeyenlerden daha fazla...

baban ne iş yapıyor?

2010-07-04T17:36:00.002+03:00

sana ne lan göt!
iki soru eğitim hayatım boyunca ağzıma sıçtı. biri bu lanet: " her öğrenci sırayla ismini, nereli olduğunu ve babasının ne iş yaptığı söylesin". bu sorunun her eğitim yılı başlangıcında sorulmadığı tek eğitim kurumu darüşşafaka olsa gerek. her yıl okul açılmadan bir gün önce iki şey üzerine uykularım kaçtı. biri ne giyiyim diğeri "babam öldü" mü diyim yoksa "babam vefat etti" daha mı naif duruyor? vefat etti hep daha duygusuz geldi. babandan mı bahsediyosun yoksa merhum cumhurbaşkanından mı. ama öldü öyle değil. kanırtmışlık var içinde, gözyaşı var, acı var. ama anlamadılar. babam öldükten 3 gün sonra okula gitmiştim. annem arkadaşlarını görmek iyi gelir diye gönderdiydi. ben de konuşulanlara güldüydüm, küççük bir şey idiydim ki ben daha. sonra o lanet ufak çoçuk yüzüme, gözümün içine bakıp "babası ölmüş bu gülüyor, benim babam ölse ben bir daha güzelemezdim" dediydi. o da mı küççüktü ki?

sonra bir miktar zaman geçti. bu kez abim öldü. zaman daha mı küççülttü beni nedir. bu defa sorma sırası bana geldi. "abim öldü lan nasıl bu sokaktaki insanlar gülüyor?" soru ağır geldi evren'i camiaya, dünya bir miktar ıssızlaştı bu sorunun üzerine, ben de bütün sorularımı, şahitlerimi geri çektim. başka sorum yok hakim bey! dava bir an önce sonuçlansın!

ama var bir soru daha böyle pek bir masum. görseniz yanaklarını sıkarsınız. öyle ki akıllı çocuk duruyor. soran ne sorduğunu bilmeden sorar.. soran ne anlama geldiğini hiç bilmez. muhabbet açmak için sorar, laf olsun diye sorar. ama bazı insanlar kaç kardeş olduğunu o kadar kolay sayamaz. o yüzdendir ki "kaç kardeşsiniz?" her zaman testte ilk cevaplanacak sorulardan olmayabilir.

içinde ölü barındıran bir denklemde her zaman 2+1=3 etmez.

"kaç kardeşsiniz?".. sana ne lan göt..

"takıntı"

2010-06-25T23:21:00.002+03:00

"Takıntı, Ruhçulukta, “bir bedensiz ruhun bir bedenliyi (insanı) hükmedecek derecede etkisi altına alması” olarak tanımlanır." wikipedia.

söyleyeceklerim var hakim bey!
"bedensiz ruh" günümüzde pek sık rastlanılmayan bir olgu. lakin "ruhsuz beden" deyince pek çok hanım kızımızın, ben hariç değil, gözleri doldu. aha gördüm buğulanıp-uzaklara daldı. kaç sigara yakıldı şu satırlar okunurken, çevrede bedensiz dolaşan ruhlar bilir.
google hala elimin altındayken arattım: "bir ruhsuz bedenin bir bedenliyi (insanı) hükmedecek derecede etkisi altına alması nedir?" diye. google ruhsuz ruhsuz baktı sayın okur. wikipedia kıçını döndü. incisözlüğe bulaşmadım, neme lazım.

ruhun kulaklarını çınlatınca, akıl mı ruhtan çıkar, ruh mu akıldan deyu akıl yürüttüm ve cücük kadar kalan aklıma başvurdum bu soru için.

"bir ruhsuz bedenin bir bedenliyi, daha trajik kılmak için, bedenliden öte ruhlu bir bedenliyi hükmedecek derecede etkisi altına alması puştluktur, şerefsizliktir, kavgada yapılmayacak harekettir. buna izin verme ise gözü kör olasıca körkütük aşktır.

ayağını denk al yorganı geçmesin!

2010-06-08T22:17:00.003+03:00

sen sen ol başka blogları okuma okur..
bugüne kadar kendi yağında kavrulan en yüzeyselinden bir blog yazarıydım.
ağzımın tadi yemeğimin tuzu hayatımın neşesi vardı.
desem de inanma, anneme birisi sistematik duyarsızlaştırmayı öğretmiş
gün be gün yemeklerden yağı-tuzu biraz daha kesti.
keza tanrının da psikolojiye yatkınlığı yadsınamaz.
o da gün be gün yaşam enerjimden tasarrufa gitti.
isyan etmedim sayın tanrım, yüce tanrım. başlangıç düzeyi bir serzenişti bu. seni senin silahınla vurucam isyanıma sistemetik duyarsızlaştırcam seni, yüce tanrım.
bir gün karşımda "tanrıyla böyle konuşulmaz, ağzını topla" derken bulucan kendini. uyarmadı deme. uyarmadı deme tanrım.

neyse konuya dönelim. konumuza demedim. diyemedim. ne diyicem sayın okur? bu devirde kim kimin davasını sahiplenip arka çıkıyor? hepimiz bir benci. egonun süperegoyu yamulttuğu, idin tüm buralar benim ulan dediği devirler. ah freud. canım freud. devir değişti freud. çelik de değişti freud. bil bunları artık freud.

konumuzda kalmıştık. konumuz şu ki. başka blogları okumayın. ben okudum pişman oldum. zamanında benim elimden tutup yol yordam gösterenim olmadı. şimdi ben yaptım siz yapmayın. son bi kaç gündür o bloğ senin, bu bloğ bir başkasının, o bloğ filancanın bloğ bloğ geziyorum. statcounterınızdaki şişkin tıklanma rekorları hep benim sayemde. şerefisizim okudukça okuyasım geliyor.ne güzel yazanlar var. okudukça yazmayasım bir o kadar konuya bağımlı değişken olup aynı surette azalmak istiyor.yo yo kıskançlık değil başlangıç düzeyi bir öykünme de sen ona.

zaten bloğum-aylağım-gözümün nurunun; fonusu,tonusu, şu üstteki fotosu her şeyiyle şu sıralar gözüme batıyor.
ah o tutucu, tutumlu zamanlar. tepresyon baş gösterince prozaktan önce saçını kestiren, boyatan kadınlar..devir değişti dediydim. tepresyon baş gösterince saçımdan önce blogda değişiklik yapma isteği hasıl oldu. yo yo gelecek post pasta tarifi ya da moda kritiğiyle karşınıza çıkmıyıcam. benim de sınrılılıklarım var. bekle gör.
uslu dur.
yanındakiyle konuşma.
başka blogları sakın okuma.
saalıcakla.

sıkıldım ve sikildim, türkçe "karakter eksikliği"nden fazlası var bu ikisi arasında..

2010-06-04T00:20:00.008+03:00

çok sıkıldım lan blog.
eskiden bi boşluk, açlık vardı içimde
ne atsam alıyordu, ne atsam dolmuyordu.
şimdi kafam dolmuş, içim kabarmış.
şimdi hiç bir şeyi kabul etmiyor.
kimseyi, hiç bir şeyi kabul etmiyor.

ilişkileşmek

2010-06-02T21:32:00.004+03:00

yaz geldi ilişkiler sezon açtı. çevremdeki herkesin bir ilişkileştiği var bu sıralar. bendeyse durum günü birlikleri birleştirip beşi bir yerdeden altın günümde çeyrek topluyorum.
e tabi kiraz mevsimi boy gösterince "erkekler" başlıklı kız buluşmaları da perdeleri açtı.
hani genel kabul gören bir söylem vardır ya Türk erkekleri cinselliği ebeveynlerinden, güvenilir kaynaklardan değil de porno dergilerinden (cd'lerinden), akran muhabbetlerinden öğrenir diye. işte Türk kızları da ilişkileşmeyi kız toplaşmalarındna öğrenir. halbuki her ikisinde de aynı hezimet yaşanır.
biz kızlar biririmizin ilişkilerine ne kadar zarar veriyoruz görmek çok da zor değil. kızların birbirine sorduğu "aa hala aramadı mı seni?" sorusu yüzünden her gün kaç ilişki ziyan ediliyor bir bilseniz.. hele hele "ee ailesi de iyi" cümle öbeği tehlike çanlarının ilk sinyali gibi.
bütün kızlar gene toplaşalım, kısır mısır yapalım ne biliyim regli sancısına küfredelim ama zaten ilişkileşmek sonusuz çeşitlilikte bir hadise. kendi sınırlı evrenimizden edindiğimiz 3-5 ilişki repertuarımızla müdehale de sınır tanımazlık da neyin nesi?

premenstrual syndrome

2010-05-25T20:32:00.003+03:00

geçen hüseyin usta bir postun altına yaptığı yorumda "sen tanrı olsaydın?" la başlayan bir soru sordu.. bir miktar zihnimi meşgul etti bu soru.
düşündüm ve sonuca vardım, ben tanrı olsaydım, ki benden tanrı olmaz, ilk iş halkların karşeşliği ve barışı için pre-mens sendromunda bir miktar değişiklik yapardım. mesela göğüsler daha çok büyüsün ama sinirlilik- gerginlik hali ortadan kalksın. bakın ciddiyim. işin geyiğinde değilim. sinirlilik hali ortadan kalkınca pre-mens dönemindeki kadın kocasına, sevgilisine, sevdiceğine duruduk yerde çıkışmayacak. çıkışılan koca, sevgili işe gidince durduk yerde çaycısına, alt rütbedekine gene durduk yerde çıkışmıyıcak. durduk yerde savaşlar, kavgalar, can sıkıntıları olmayacak..
dahiyane değil mi.
evet.
ben de dünyanın en yüzeysel insanıyım.
evet.

kömür karası

2010-05-19T22:50:00.002+03:00

işçiler madenci olurken ölme riskini biliyorlardı diyen başbakanımıza, tanrın seni yaratırken bu kadar kalpsiz olabileceğini biliyor muydu? diye sormak isterim..
belki o işçilerin başka çaresi yoktu evlerine ekmek götürmek için, Türk halkının 3'te birinin senin partine oy verdiğini varsayarsak belki de o 30 işçiden 10'unun evinde en az 3 çocuk, en az 4 can vardı doyurulması gereken...

belki o işçilerin başka çaresi yoktu bile bile her gün ölüm korkusuyla çalışmak dışında.
tamam inançlı biri değilim, hala kafam karışık bir tanrının olup olmadığıyla ilgili ama sayın başbakanım hepimiz bir işe girişirken bardağın dolu tarafıyla başlıyoruz. eminim ki ne o maden işçileri ne de seni yaratan tanrın işlerin bu kadar çığrından çıkabileceğini hesaba katmamıştır..

dead man

2010-05-19T22:00:00.002+03:00

Nobody: Did you kill the white man who killed you?
William Blake: I'm not dead. Am I?'

rüyalarda ölünce,öldürünce, yaralanınca kan akmaz derler..kan akmayınca öldüğüne, öldürdüğüne inanmak zor gibi. ama kan akmasa da ölen birileri olabiliyor. acıtmadan, farketmeden öldürenlerimiz de var, evet. öldürdüklerim oldu, öldüğüm de oldu ama bu repliği okuyunca daha bir netleşti.. farketmeden öldürüldüğüm, silindiğim hala rüya devam ediyor sandığım, gerçek-replik yüzüme çarpınca da "I'm not dead, am I?" dediklerim ne çok birikmiş..

(jim jarmusch'un Dead Man filminden bu replik.şiddetle tavsiye ederim.)

görükmez adam

2010-05-07T23:21:00.003+03:00

yalnızlıktan muzdarip çocuklar hayali arkadaşlar, görükmez adamlar yaratıp onlarlan konuşuyollar. biz de bir gün facebooku yüceltip diğer gün bloğa yüklenip öteki gün en çok twitterda post giriyoruz. itiraf ediyorum her gün bir başka görükmez hayali arkadaşımı kayırıyorum.
bugünki etkinlik saatimizin sonuna geldik.
hadi çocuklar özetleyelim bugün ne öğrendik: facebok,blog vs pek cici görükmez adamlarımız olan regresyonlarımızmış.
yarın yine aynı saatte..saalıcakla

2010-05-07T22:40:00.002+03:00

ağlanacak halime ne yapayım bilemedim.
bu su hiç burmaz dur desen durmaz
benden adam olmaz.
azıcık da olmaz.
ayinesi iş ola ki kişinin lafa bakılmaz imiş.
iş'te döndüm durdum bulamadım,
kalktım bloga geldim baktım ettiğim laflara,
laf lafı açmış da az biraz laflmışız da
neyleyim duramadım
ben kendimi bulamadım.

kelam güçtür derler,
gel bul beni dediysem eğer
kastım gel buldur benidir
elçiye zeval olmaz.
kabulünsem benden adam olmaz.

montla sıç

2010-05-04T00:35:00.002+03:00

refleks olmuş, birisi derdini anlatınca "montla sıç" demek. sonra psikolog oldum.
kısa devre..........ey umut sarıkaya niitttiiin bir nesle :DD

mohsen namjoo-nobahari

2010-05-03T19:45:00.003+03:00

mohsen namjoo'nun facebookta paylaşılan bir şarkısının altında gördüm bu şiiri.. bilemedim gerçekten şarkının sözlerimi. (bilen varsa bilgi versin lütfen)

önce tekrar tekrar şarkıyı dinledim, sonra tekrar tekrar şiiri okudum. derinlerde bir yere dokundu, elimin uzanmadığı.. dilimin söylemeye varmadığını yüzüme vurdu..

"Olur da olamazsam buralarda Yanağındaki küçük çukura saklanmak istiyorum,uyumak.. Yüzyıllarca uyumak..
İlla isim konulacaksa ben masal değil hayat demekten yanayım Bu yolları yan yana yürümekten yanayım..
Erguvanlar açmaya başladı,mavi mi pembe mi ayırt edemiyorum renkleri,kokuna bi isim bulmaya çalışmaktan da vazgeçtim.
Geldiğinde bir masada kahvemizi yudumlayıp, heyecanla dedikodu yapacağız, sana kaçırmadan anlatmam gereken aylar biriktirdim..
Biraz sessizlik olacak sonra Sen hüzünlü gözlerini uzaklara salacaksın.
Cümlelerim topallayacak,ağır aksak kelimelerle soracağım; Nasılsın? Nasılsın derken bile iyi olmana dualar edior olacağım..
Hiçbir sözümüz umutsuzluk taşımayacak, inanacağız, inandıracağız, yaşadığımız cehennemin cennete dönüşeceğine.
Herkesin unuttuğu küçük bir çocuğa gülümseyerek, İnsanların koşarak geçerken farketmediği selpakçı amcanın gülüşüne karşılık vererek..
Ve bırakarak bu dünyanın tümm kandırmacılarını kendimize insanca bir yol çizeceğiz! Gelmek isteyen ardımıza düşecek..
Gel ! Orda mutlu olduğunu biliyorum ama inan bencilce değil bu isteğim.
Birgün hiç gelmemeye karar vererek gidersen,bavulumu hazırladım geçmişi koymadım içine,adı ‘ geçmiş’ olacak gelecekleri beraber yaşayalım diye !
Gitme ! Seni şah damarıma sakladım,adım atarsan yırtılır derim,kanar dizlerim. Ölürüm.Birdaha ayrılığı kaldıramam ,yüküm ağır !
Susma ! Kelimelerin senin ayak izlerin. Nereye gittiğini bulamazsa ölür benim ellerim !
Seni Seviyorum …"

playlist

2010-04-28T17:33:00.003+03:00

saatlerdir dinlemekten hiç de haz alamadığım bir playlisti dinliyorum.. yeni şarkı eklemeye üşeniyorum, acı çekmekten hoşlanır gibi bir halim var.
arada "music" klasörünü açıp bir parça ekliyorum. ama karışık çalıyor liste, tekrar windows media playerı açıp o şarkıyı çalmıyorum.. listede öyle bekliyor diğerlerinden biraz daha fazla sevdiğim şarkı.sırasını bekliyor.

evet kirliler sepeti, evet hepsi bir arada evet ikili ilişkiler evet bumerang evet kendini tekrar evet kafam karışık evet dekadans..dans et benimle.

2010-04-28T16:59:00.002+03:00

küçükken kötü bir şey yaptığımda abim avucunu açar getir yanağını vur şu elime yoksa ben gelip seni döverim derdi..
ben de gidip yanağımı eline değdirirdim.
ödeşirdik..
hadi sevdiceğim getir koy yanağını avucuma..
özledim..özeldin.. gittin..
gel. gel koy şu yanağını avucuma..

vazgeçmek mümkün mü kadıköy'den?

2010-04-07T17:15:00.000+03:00

ezginin günlüðü - kadýköy | izlesene.com

2010-04-07T01:16:00.001+03:00

google'da 'aylak seks' ve 'playboy aylak' diye aratıp da bloğuma düşenler varmış. ilginç. fantezi dünyası çeşit çeşit.

kurbağa,prens,öpmek,sevişmek,kaçmak,kovalamak.

2010-04-05T21:37:00.003+03:00

kurbağa,prens,öpmek,sevişmek,kaçmak,kovalamak.

denklem boylu boyuna boylamlarından ayrıldı.
ah o conservative zamanlar. ah o öpünce prense dönüşen kurbağalar.
artık öpünce kaçıyor prensler,kurbağalar. kaplumbağayı bile öpsen hızına yetişemiyorsun, kaçan kovalanıyor, yakalayabilene aşkolsun.
öpüldükçe değersizleşiyor presler, prensesler.
değer sistemimizin gözünden öpüyorum, belki prense dönüşür!

böyledir bu işler.

2010-03-24T23:48:00.003+02:00

gene o depresif parça çalmaya başladı zihnimde. tanımı yok. sebebi de yok. ara ara geliyor.
dün bir hasta karşımda ağlayıp beni bana anlattı. nerdeyse. ismimiz farklıydı evet. ve bir kaç ufak detay. ana hatlar aynı. çok içimden geçti çok "olur öyle, geçer, geçiyor, hayat!" demek. tabi yine kendi kendime söyledim. bu mesleğin en kötü yanlarından biri de bu, engellenmişlik.

sigara

2010-03-17T15:32:00.001+02:00

sigarayı söndürmeye karar verip hadi bir nefes daha aliyim diyince gözüme duman kaçıyor hep. ne iş?
tadında bırakmak lazım.
fesat olun.

bir mim vardır bende benden iceru

2010-03-14T23:26:00.003+02:00

mimlendim, mimleyeceğim.
sordum bu mim ne ola, yaz dediler kendinlen alakalı 7 şey. aha benlen alakalı 7 şey, blog alemine hayırlı uğurlu olsun. blog alemi için küçük, benim için de küçük bir yazı.
- aylakım dediğime bakmayın, vebali boynuma aylaklığın hakkını veremiyorum. sabahları işe gitmeye kalkınca hep bunun suçluluğunu taşıyorum. " aylakım derdin, pek güzel överdin, nerde senin aylaklığın, sabahın saat sekizinde". deyu deyu yollları arşınlıyorum.

- fazla sakız çiğneyince burnumun üstü kaşınıyor,alerjim var. garip.

- bu blog alemini çözemiyorum, hep aynı isimlere farklı bloglarda rastlıyorum. ya ben sürekli aynı bloglarda dolaşıyorum ve biz birbirimiz ağırlıyoruz ya da gerçekten 3-5 blogeriz, ahanda bu kadarız.

- burnumda gamzem var. varmış. ben görmedim. iyiki de görmedim. bi yandan gülüp bi yandan profilden aynadan kendimi keserken hayal ettim. kendimden tiksindim. yok valla bakmadım, eşin, dostun yalancısıyım.

- balık hafızalıyım. insanlara rehabilitasyon uygulayıp, kocaman kocaman laflar edip, hafızalarını nasıl kuvvetlendireceklerini anlatıp, görüşme daha bitmeden isimlerini unutuyorum. shrink!

- yürüken, konuşurken, yemek yerken kafam sallanır. yürürken buna ek kıçım da sallanır. küçükken anneme beni doktora götür başım sallanıyor dedim. güldü, daha çok sinirlendim. sonra ciddileşti. "peki kızım tamam ama hangi doktora gitmeliyiz sence?" dedi. "kulak, burun, boğaz olabilir" dedim. sonuçta o yaşta mantık düz. haklı çocuk başın sallanması için önce boynun oynaması lazım!

- bu aralar bir yerde çocuk görünce aktive oluyorum. bir düğmeye basmışlar gibi. öpüyorum, seviyorum, sohbet ediyorum, mıncırıyorum, kaş-göz yapıyorum,deliriyorum. semptomların iki yorumu var. ya sübyancı oluyorum ya da çocuk yapmak istiyorum. bir freudyen kazaya kurban gitmekten korkuyorum. amen.

mim böyle bir şey miydi bilemem ama ahanda benim mimim budur!

şimdi de adettendir, mimleyelim;
yazan yazar yazmayana sevgilerle :D

-S.O.
-olric(siz)misiniz?
-Ben Bana Karşı
-mavi yazar
-hüseyin usta
-ameliepoulain
-sidikli kontes

regresyon

2010-03-14T19:45:00.002+02:00

bir yaşından önce bebekler için görme alanından çıkan cisimler artık yoktur.
" normal koşullarda bır bebek birinci yılın sonuna doğru saklı cisimleri almak için üsteler. artık üzeri örtülü cisimlerin var olduğunu bilmektedir."

hadi 7-12 yaş somut operasyonel mantık yürüttüğümüz bir dönem, kusurlar affolabilir.
ama 12 yaştan sonra artık normal gelişim evrelerini tamamlayan her birey soyut işlemler dönemine girmektedir.

yani saklı cisimler olduğu gibi saklı soyut değerlerin de olabileceği mantığını kurabilir.

peki bu bir yaşında edindiğimiz bilgiyi, saklı cisimleri almak için üsteleme dürtüsünü "toplumsal bilinçaltına" itmeyi nasıl başardık?

bir yaşındaki çocuğun oyuncağını saklayınca geri vermeni istiyor fakat davalar zaman aşımına uğrayınca, "üstü örtülen şeyler artık yoktur" diye bir regresyon yaşamak da neyin nesidir?

aşk

2010-03-14T19:35:00.003+02:00

yetişkin hayatında yaşadığımız ilişki sorunlarının büyük bir kısmı regresyon mu acaba? misal bebek ilk bir yaşında "insanlarla yakın ilişkiler kurmaya başladığı zaman bu ilişkilerin özelliği tam anlamıyla bire bir olmasıdır. Bir insana bakarken başkalarını unutur." bu tanımlama tanıdık geliyor mu? yetişkin hayatında biz buna "aşk" diyor olmayalım?

memleketimden insan manzarası!!

2010-03-11T14:05:00.004+02:00

bu fotoğrafı internetteki bir paylaşım sitesinde gördüm.. üzüldüm. homofobi ne zamandır bu kadar keskin, düşündüm. Kadın ve aileden sorumlu devlet bakanının abuklamasını hatırladım der demez. Eşcinselliğin hastalık olduğunu ve tedavi edilmesi gerektiğini söylemişti bu yakınlarda. ister kılavuz karga deyin ister imam cemaat..

cinnet

2010-03-11T00:16:00.000+02:00

"Olay, bugün saat 17.30 sıralarında Selimbey Mahallesi'ndeki Van Kız Yetiştirme Yurdu'nda meydana geldi. Yurtta kalan bir grup kız, görevini vekaleten yürüten Yurt Müdürü Uğur Çimen'in görevden alınıp eskiden yaptığı psikolojik danışmanlık görevine döndürüldüğünü öğrenince buna tepki gösterip, kaldıkları yurdu ateşe verdi. Kaldıkları odalarda yatakları ve battaniyeleri ateşe vererek pencereden atan kızlar, ayrıca yurdun camlarını kırdı. Küçük bir grup tarafından başlatılan bu isyan, diğerlerinin de katılımıyla büyüdü. Pencerelere çıkan bazı kızlar, ağlayarak sinir krizi geçirdi. Olay yerine itfaiye, ambulanslar ve polis ekipleri sevk edildi. İtfaiye ekipleri, yanan yatak ve battaniyelerdeki alevleri söndürdü. Ağlamaktan sinir krizi geçiren bazı kızlar, ambulanslarla hastaneye kaldırıldı."

gokhan dabak'in bir yazisindan alinti gibi degil mi? Degil! Bugunki Radikal gazetesinin haberinden alinti. yani gercek, yani sahici yani oluyor boyle seyler. ama bu sefer olur oyleyle gecmiyor.
neydi bu kizlarin derdi? yurt mudurunun gorevden alinmasi hangi yarasina dokunmustu bu kizlarin da yurdu aleve verebildiler, iftaiyeyi-polisi-ambulansi oraya topladilar!
peki nedendir yayinlanan haberlerde nedenine, nicinine deginilmez? bir yurt mudurunun gorevden alinmasi neden onlarca kizin cinnet gecirmesine neden olur?

2010-03-10T21:32:00.002+02:00

faceboookta 451 arkadaş, msn'de 190, telefonda kayıtlı gerekli gereksiz kayıtsız kalınan birileri, ilişiksiz hayatlar .. ve konuşmaya ihtiyacım var. ve yok. ve en ergen bunalımlarımdayım bu sıralar.
insan alkolik olmasa da şu an bir biraya ihtiyacım var diyebiliyormuş. ve çıkıp o birayı tek başına içmeye cesaret edemeyebiliyormuş. gözler vardır diyorum. tek oturursam o gözleri üzerimde hissederim diyorum. herkese ilk kendini düşün diyorum. kendimi düşünmüyorum. hiç düşünmüyorum bu sıralar.
düşünmeden yazıyorum abukluklarım subukluyor. ben susuyorum.

YağmuraŞemsiyeYağmuraŞemsiyeeee

2010-03-09T21:47:00.000+02:00

^'Sokak Şemsiye Satıcıları Derneğinin son aldığı karara göre; şemsiyelerini " yağmura şemsiyeee" sloganıyla satmayan satıcılar dernekten ihraç edileceklerdir.'!!

Bilmiyorum karar yurt genelinde de uygulamaya konuldu mu lakin İstanbul'un hangi semtinde olursanız olun, şemsiyeler "yağmura şemsiye" diye satılıyor. Ha bana sorsalardı en azından bir halk oylamasına gitmelerini tavsiye ederdim. ne bileyim bi " kelleyi üşütmeyin, yağmura mahal vermeyin!" yok olmadı " yağmur yağıyor şakır şakır şemsiyeler 5'er kuruş!"..
ha biraz da kıskançlık var tabi mesleki örgütlenmelerine karşı. hiç bir meslek örgütünde yok böyle bir dayanışma biliyorum ama en azından ben kendi bildiğim tarafından baktığımda, değil yurt genelinde değil İstanbul içerisinde, aynı kurumun içerisindeki psikolglar arasında, meslek arbabları arasında bile böyle bir ahenk yakalanamamış durumda. sokak şemsiye satıcılarının bu dil birlikleri karşısında şapka çıkarıyorum :D
Sevgili şemsiye derneğinden bir de küçük ricam olacak gelecek toplantı göndemleri için. biliyorum işleri başlarından aşkın lakin her fırtınadan sonra şemsiye mezarlığına dönen sokaklar için de bir çözüm bulsunlar. toplu cenaze sonrası yakarlar mı, yıkayıp gömerler mi bu hüzünlü görüntüden kurtarsınlar bizi. :))

sebest çığrışım

2010-03-06T16:38:00.000+02:00

İnsanlar da selülit gibiler azıcık canlarını sıkınca hemen çirkinleşiveriyorlar..
Ve kadın kısmısı bilir çatlakları selulitler izler.
İlişkiler çatlıyor, parçalanıyor, ufalıyor.
Hepsi ufak bir hatayla başlıyor.
“Ortak bir açı yakalayamamak”la bitiyor.
Çirkinleşiveriyoruz. Pek de kolay pek de hızlı.
Ufalanıyoruz pek bir kolay, hepsinden hızlı.
pop-art hayatlarımızın hızına yetişme kaygısı
karanlıkta el yordamı
hayatımızın monte edilmiş parçası: serbest çağrışım
çağrışım da sıçış.

di mi cevat abi?

2010-02-26T00:19:00.000+02:00

- cevat abi niye öldürdün adami?
- ne yapsaydim benjamin, tanimadigim adama sarılsa mıydım?
- tabi tabi..

fesat olun..

tüm kirliler bir sepette..

2010-02-24T22:33:00.000+02:00

tüm kirliler bir sepette

kirlileri yıkamadan ceplerine bakmak lazım gelirmiş. hele hele bir peçete, bir kağıt ceplerde kaldımı yıkanırken hepsini mahvedermiş. yapışıp kalırmış o peçete iğcikleri. bir daha hiç öyle eskisi gibi olmazlarmış.
tüm kirlilerim aynı sepette. bu defa fesat olabilirsiniz. evet hep o ikili ilişkiler bazen üçlü. bazen monoton. bazen monolog. bazen yok .

yıkayasım gelir bazen hepsini. genelde kıyamam. vitrine dizip tüm bibloları uzaktan bakarım, tozlarını alırım..arda bir kaçını kırarım.. hep o freudyen kazalar..

ama yıkamadan once ceplerine bakmak lazım gelirmiş. ahh o çok ağlamaklı ilişkiler. her ilişkiden sonra peçeteleri atmak gerekirmiş. ya da yıkamadan once ceplere bakmak.. ahh o alınıp da ceplerde bekleyen kartvizitler. aranmayan numaralar. aranıp da cevap verilmeyen numaralar.. hep hep yıkamadan ceplere bakmak gerekirmiş...

tüm ceplerımi boşalttım.. üç taso, bir kaç ciklet, üç-bes kuruş, bol selpak, bol kartvizit, bol prezervatif, bir miktar da monoton monolog vardı elimde.

değmiş dedirtiyor degil mi?....

isteyenle futbol çıkartması, bir doz sevgi ve bir kaç ilgi karşılığı değiştirebilirim!!!

karşılaşma! sakın karşılaşma benimle!

2010-02-23T22:54:00.000+02:00

şehre adımımı attım. dediler ki bu sokaklarda herkesi görürsün, bir o hariç.. bazen görmek istersin de göremezsin, bazen göremezsin de görmek istersin dediler. bazen sokaklarda bir onun için yürürsün de göremezsin, bazen artık görmek bile istemiyorum dersin de yine de bir parçan görmek ister de göremezsin dediler.
her adımını attığın sokağa yeni bir senaryo yazarsın, burda karşılaşsak bir de şöyle karşılaşsak dersin. sonra gülümsersin, sonra kendini tutamaz gülersin, bakarsın çevrene "biri gördü mü?" diye. tüm dünya gördü, hissetti, bildi zannedersin. o hissetmez, korkular, acılar, sezen aksular anlamsız..

sonra bir gün
henüz senaryosu yazılmamış bir sokakta
henüz tanımadığın bir adamı öperken
henüz yüzün sokağa dönmemişken
daha hazır değilken

o seni görür.

sonra yeni senaryolar yazarsın dediler...

garcia etkisi!

2010-02-16T18:44:00.000+02:00

insanoğlu garip bir makine! boğazın şiştiğinde dondurma yemek istiyorsun.. regli olunca taşa oturmak istiyorsun.. depresyona meyilli olduğun zamanlar sezen aksu dinlemek istiyorsun.. sabah erken kalkman gereken akşamlar kahve içmek istiyorsun.. süründüren piçin tekinden vazgeçmek istemiyorsun.. ve bunların tümü için it gibi bi istek duyuyorsun..
psikoloji insan ve davranış bilimi, öyle geçiyor sözlüklerde ama ben bu işten bi bok anlamadım.. hani bize öğretilen "olumsuz tad kaçınması" denilen bir şey vardı. Buna garcia etkisi de denirdi. hatta link de vermeden kısaca şöyle idi bu garcia meredi: "Garcia Etkisi; Bir organizmanın yediği ve yedikten sonra kötü hissettiği değişik tadı olan yiyecekten kaçınması. Olumsuz tat koşullanması (zehirlenme ya da etkilenme yiyeceği yedikten bir kaç saat sonra , hatta yiyecekten kaynaklanmamış olsa bile) yoluyla öğrenme tek bir denemeden sonra olur."
hani öğrenme tek bi defada şıppadanak oluyordu.
ne oldu? ya da ne olmadı?

2010-02-01T22:22:00.000+02:00

yeni hipotezim; beck depresyon olcegi aylaklar ile depresyondaki bireyleri ayirt edemez! misal; " hic calisamiyorum" "artik hic bir sey yapamayacak kadar yoruluyorum" maddeleri alanen aylaklikla koreledir! :D " bu tür sıkıntılarım beni öylesine endişelendiriyor ki artık başka bir şey düşünemiyorum" maddesi ise aylaklık manifestosuna girebilicek kadar belirleyicidir! :D

Ebruli

2010-01-22T23:20:00.000+02:00

geçen Cihangir'de bir ilköğretim okulunun yanından geçiyordum. Muhtemel okulun adı da Cihangir İlköğretim Okulu gibi bir şeydir.
Tenefüs zili çaldi ve tüm bahçeye Ezgünün Günlüğü'nün Ebruli şarkısının yayını yapılmaya başlandı.
Adımlarımı yavaşlattım dinleye dinleye sindire sindire yürüdüm. bi de sigara yaktım. İçimi bir sevinç kapladı derler ya! hani bir de geleceğe dair ümidimi yeniden kazandım derler öyle bir şeyler yaşadım. mutlu oldum lan!
Bizim zamanımızda zorlama klasik müzik yayını yapılırdı. faydası olmamıştır demiyorum ama böylesi daha güzel. Ezginin Günlüğü'nü, Bülent Ortaçgili bilen ufaklıklar geliyor desek daha güzel bir dünya olucak der miyiz? yok sanmam ama düşüncesi bile güzel.

Ufak anlar işte, o anlardan biriydi. bilmem anlatabildim mi :)

MERAK.

2009-12-30T16:44:00.000+02:00

metrobüste bi adam var her gün 5.00-5.30 gibi işten dönüyor. edirnekapı civarında yollarımız kesişiyor. metrobüste en arka koltuğa diziliyoruz. hep aramızda 2-3 koltuk oluyor. ve bu adam yanında oturana başlıyor anlatmaya - tüm bunlar ABD tezgahı memleket elden gidiyor..... merak ediyorum kim? umuyorum bir gün yanyana oturucaz bana da anlatmaya başlıyıcak.. tüm bunlar ABD tezgahı..
kadıköyde biri var. son bi kaç aydır valizleriyle yaşıyor kadıköy sokaklarında. hep Bambi'nin karşısındaki bankta oturup bir şeyler yiyor. ya da ben o sırada oradan geçiyor oluyorum. merak ediyorum kimdir?
Cerrahpaşa Nörolojide bir nörolog var. Her pazartesi aynı kazağı giyiyor.Pazartesi günleri görüyorum hep aynı kazakla, krem rengi, boğazlı.. Merak ediyorum salı günleri ne giyiyor?
Merak ne garip kelime.
Merak işte.

hadi ordan!

2009-12-13T22:20:00.000+02:00

birisi "olur öyle" derse "hadi ordan" de!
birisi "hadi ordan" derse "olur öyle" de!
birisi her hangi bir şey söylerse de; ya "hadi ordan" ya da " olur öyle "de! ve günler geçsin.
birisi bir şey sorarsa "çok meşgulüm" de ,
birisi fikrini sorarsa "farketmez" de ve geçsin günler
birisi bir şey söylemezse sen de söyleme,
birisi bir şey sormazsa hiç ilişme, günler geçer.
birisi bir şeyi sormazsa siktir et, bu günler geçici ki zaten.
amaa ya birisi "bir şeyi" sorarsa..sıçtın.geçmez ki günler.

olur öyle

2009-12-12T22:50:00.000+02:00

kasmaya lüzum yok, "olur öyle" yle bir ömür geçer :D ki hayat bitici bir meret. itici, çekici, kuyumcu gibi işte bu da bitici.
yok öyle huriler nuriler falan göğün 7 kat üstünde, sırat koyiyim tur at halatı da yok, bitti mi bitiyor. aha burdan da yazıyorum mezarıma kimse gelmesin, lan ben orda olmayacağım ki. geçen arefede tüm ahali anneannemin mezarına gitti bi ben gitmedim. kuzenim anneanneme gelmediğini söyliyicem dedi, "zahmet etme ben burdan söylerim ki" dedim. aha burdan da itiraf ediyorum yalan söyledim. anneanneme hiç bi şe söylemedim öldüğünden beri. o yok ki.
yeni öğrendim küçük çocukların "çocuklar ölmez" diye bir inancı varmış. ne güzel savunma lan. çok interaktif bir yazı olmakta şu satırlar. ablam ben bunları yazarken bilgisayarın tepesinden ben de küçükken "küçükler günah işlemez" diye inanırdım diye pası gönderdi. tüm bunlar olurken mavi yazar arkadaşımız facebok kanalıyla "olur öyle" nin hikayesini anlattı:"cem yılmaz askerde psikiatra gitmiş anlatmış anlatmış adam da "olur öyle" demiş" . yok valla yazıya başlarken bundan haberim yoktu sayın okur. hem ben öyle mendebur bir psikolog muyum ki hastalarıma "olur öyle" diyeyim. onu kendime söylüyorum. hastalara olsun olsun " hayat bitici lan, ölcen sen, git evdekilere söyle 'doktor ölücen dedi' de" derim anca.
yazıya başladım başlayalı kaç dakika bitti, biticiliğe yenik düştü bilemedim. ben onu bilemedim. öldü yani. ey fani bunu okuyan sen de ölücen lan yakında hiç ölmiyicekmişsin gibi bakma ekrana. ÖLÜYORUZ! ama üzülme olur öyle arada.

işinim gücüm yok ki yani!

2009-11-19T16:12:00.000+02:00

İşim gücüm yok mu yani hepten bu kadar boş mu yani. Bilmem anlatabildim mi: son günlerde halimi beğenmiyorum gidişimi. Postu kime serdiğim belli değil zor efendim. Daracık çıkmaz sokaklarım eften püften manzaram ah ah ah ufak tefek taşlarım günahım çok yaz efendim. Hepten bu kadar boş muyum yani bilmem anlatabildim mi. Zaafflarım kayıplarım güğümlerim kalaylarım kolay olur mu zor efendim. Bal düşümü bozmayın reca ederim!

2009-11-16T20:06:00.000+02:00

sigaranın külü çok uzayınca sigara küllüğe gitmez küllük sigaraya gelir! gel bul beni..

Burnumun üstü kaşınıyor..

2009-11-15T18:06:00.000+02:00

Burnumun üstü kaşınıyor, yine çok sakız çiğnedim. Hep can sıkıntısı.
C. benim yerimde olsa sokaklara çıkardı, sokakları sayardı, adlarını düşünürdü. Yeni isimler koyup yeni hikayeler yazardı o sokaklara. Ben yapamıyorum.
Hayır. Henüz majör değil ama depresifim. İnsanları düşünüyorum. Hikayesini bildiğim insanları. Hikayeler eksik, kırık, dökük. Kendimi o hikayelerde düşündüm, iğreti duruyorum. Kendi hikayemi düşünüyorum bu sıralar sık sık. Hayır o eğreti değil. Sadece sıkıcı, bu sıralar alabildiğine yalnız ve inişsiz, çıkışı da yok. Çıkışı gösteren de yok.
geçen gün ilk kez sokaklarda koşturmadan yürüdüm. yavaş yavaş. hiç bir yere geç kalmadım...

2009-11-15T17:49:00.000+02:00

insan olmayan sokaklar istiyorum.
çıkıp yemek yiyebileceğim insan olmayan restoranlar istiyorum.
kimseyle göz göze gelmeyeceğim.
ne anlama geldiğini merak etmeyeceğim o bakışların.
sonra sokağın ortasına uzanıp sigaramı yakıp...
yok hayır yıldızları izlemiyicem, gözlerim kapalı olucak..
bu kadar!
kısa bir düş.
birazdan sokağa çıkıp bakıcam,
İstanbul beni duyabiliyor mu!

ikilemlerim var!

2009-11-11T20:18:00.000+02:00

ikilemlerim var. sokakta yürürken ve önümde iki bıçkın kadıköy yarması yürürken ve olabildiğince yavaş kalıbına yakışmayan adımlar atarken bu adımlar beni bir ikileme sürükler. bilirim adımlarımı sıklaştırıp önlerine geçsem, önlerinden yürüsem köşeyi dönünceye kadar kıçımı izleyecekler. arkalarından yürüsem yol boyu ya geçen gece kaç bira içtiğini ama bana mısın demediğini ya da aldığı laptopun anlamadığım özelliklerini dinleyicem. bilemedim ben onu.
ha bir seçenek daha var! sollasam mı sollamasam mı ikilemimi bu iki yarmadan birisinin farketmesi durumu. ki bu durumda da farkeden farketmeyenin koluna girip kenara çekerek "bayana yol versene öküz" temalı cümleler kuruyor. ama biliyorum öne geçsin kıçına bakalım kibarlığı bu. paranoyaklaştım mı acaba? sanmıyorum.

vs vs...ist... vs...

2009-11-11T20:06:00.000+02:00

her günki yol düzergahımda Alkım Kitapevi var. evden çıkıyorum, sokakları geçiyorum, Alkım'ı da geçiyorum. vitrinine bakıyorum ve geçiyorum. Buraya kadar sorun yok. Sorun yok ama atladığım bir şey var. sokağa çıkarken biliyorum ki sokakta ya da evinde orada bir yerde O'da var. Ve atlayamadığım bir şey daha var. O da umut. Belki bugün karşılaşırız? Beşiktaş dolmuşuna biner? Belki yanında kız arkadaşı olmaz? Belki son anda dolmuşa yetişir tek kişilik yer kalmıştır. Yanında kız arkadaşı vardır.. Bu dolmuşta iki kişiye yer olmadığını görür...vs vs vs ... gerisi ise aynı yollardan geri dönüş. umutlar bir sonraki güne. yine. ve yine Alkım'ın önünden geçerim. yine vitrine bakarım. ve yine gidiş yolunda değil de dönüş yolunda o kitabun tanıtım afişini görürüm. " Başkasını seviyorum"....vs vs vs

aylak adam 50 yasinda!

2009-11-10T00:02:00.000+02:00

Aylak adam yazılalı 50 koca yıl olmuş.. 50. yılının şerefine okunmalı-okutulmalı bu kitap. bu virüs bulaştırılmalı.
ben de ömrümün en aylak dönemini geçiridğim şu günlerde bir vefa borcu olarak Aylak Adam'ı tekrar elime alıcam. biliyorum eskisinden de çok dibe çekicek bu sefer. değer!

3'lü kanepe bir de koltuk!

2009-11-07T18:04:00.000+02:00

aylak bilim insani olarak evet yaptım bunu, salonumun kaç kişiyi kaldırabileceğini hesapladım! 3'lü kanepe sıkışarak oturunca 4 kişi alır, tekli koltuk adı üstünde tek okur otursa oraya, 4 tane sandalye var, etti 9.. himm blog okurlarında maviyazar ve merve tanıdık onlar yere otursunlar..9 kişi ayakta kaldı. hepinizi salonumdan seviyorum ama salonum 20 kişi almıyor. laaan 20 izleyicim olmuş sayın okur hayat ne garip di mi vapurlar falan :D
hele bir de bunun korsanı var, kitaba para vermeyip arkadaşınınkini okuyanı var, izleyici olmayıp bakıp kaçanı var desen nerden baksan 25-26 vardır.
dur bak tedirgin oldum, bilmeyene link vermeli. sayın üstad kaan sezyum'un yalancısıyım okurlar en güzel salondan sevilir der. yoksa ne yapıcam hepinizi salonumda! sevgiler!

biz halit mandalinalarını yiyoruz! ya siz?

2009-11-07T17:41:00.000+02:00

sıkmalık aldığın portakalın susuuuz, posalııı, böyle içi geçmiş portakal çıkmasından hiç haz etmiyorum. pazardan alıyorsun sen bir tanesin diye ee ne oldu eve geldin bin tane susuz iğcik dolu içi.
yo yo yo fesatlaşmayın portakallardan erkeklere, ikili ilişkilere geçmiyiceğim. hele hele mersinli olmam-eskiden tüm oraların portakal bahçesi olması ve mersin erkeklerinin biraz.... neyse içiniz fesat...derdim portakallarla, yani en azından bugün.
mandalinalarımızın markası da gerçekten halit. çikita muz gibi. üstünde etiketi var. halit diye sevgilim hiç olmadı. fesat olmayın :D

mendebur meslek.

2009-10-29T23:31:00.000+02:00

lütfen rica ediyorum biri beni acilen bu meslekten men etsin!
ne mendebur bir meslekmiş bu psikologluk..
bugun annemle kavga ettik. büyük bir kavgaydı. hala da artçıları yaşanıyor ev üssünde. kavga esnasında kavganın aslında en can alacılı noktasında annesinin kızı olarak, evin bir ferdi olarak yok olmadı sade vatandaş pınar olrak bir yorum yaptığım anda annem beni mesleki bilgimi kullanarak duygu sömürüsü yapmakla suçladı. ya ne alakası var.
geçen yine bir ortamda bir arkadaş, ki kendisiyle tanışalı 2 saat olmamıştı, geçmiş ve gelecek sevgililerime ya da varsa hali hazırdaki sevgilime şans diledi! mesleğimden dolayı sevgilimin işinin çok zor olduğunu dile getirdi. Biz psikologların 3. bir gözümüzün olduğunu ve olmuş-olacak her şeyi farkettiğimizi düşündüğünü de ima etti. Ki kurduğu cümlede var olan "varsa hali hazırda bir sevgili" imasını flörtöz bir ifade bularak derhal konuyu kapattım.
sevgili blog biliyorum ki buradan kitlelere seslenmiyorum ama bu yazıyı okuyabilecek olan bir kaç beyini aydınlatmak istiyorum, biz psikologların 3. bir gücü yok, fal bakma, medyumluk meziyetlerimiz de yok. ki öyle olsa aylardır iş arıyor olmazdım. beşiktaş rıhtımda bir elimle gül satar diğer elimlde zar falı bakardım.
"hanım kızım gel bir psikolog falı bakıversin ablacınnnn".

2009-10-22T22:52:00.000+03:00

yaa serefsizim ayrildigim sevgilimin bile donus yapmasini bu kadar beklememistim.. ne zor seymis is basvurusu sonucunu beklemek :(

panic attack

2009-10-13T18:10:00.000+03:00

yuksek dozda nescafe, sigara, kola ve bol miktarda stress.. gel panik atak bul beni..

..

2009-10-12T02:04:00.000+03:00

Şimdi aynı bardaktan su içemiyoruz! Ben bunu biliyorum, su biliyor, bardak biliyor; bir sen bilmiyorsun!
kucukIskender

diş fırçası her kızın çantasının vazgeçilmez parçası!!!!!

2009-09-24T21:26:00.001+03:00

kahveyle kolayı karıştırınca bı garip oluyomuş, keza sarımsaklı yoğurda reçel katınca da öyle.. cici bebe arası menemen ise ne menem bir şeydir hiç değinmek bile istemiyorum..son zamanlarda gecenin bir yarısı sigaram bitince küllükten yarım söndürdüğüm sigaraları da tekrar yakıp içtiğim oldu..
geçen gece arkadaşımda kalıcaktım onların eve gitmeden önce bize uğradık,kıyafetimi değiştirdim yanıma belki yağmur yağar diye şemsiye, belki canımız sıkılır diye film, belki sigaram biter diye bir paket daha sigara aldım. ama diş fırçası almamışım. böyle de iğrencim.
eheh terliklerimle gelsem sana sonunda beni bu iğrençliklerimle kabul eder misin :DD